Tuesday, 5 April 2016

அவ்வுலகமும் ஆன்மாக்களும் - 5

சென்ற பதிவில் சொன்ன ஆவியுலகின் பகுதிகள் பற்றிய
நண்பர்களின் சந்தேகங்கள் எனக்கு ஆச்சர்யமளிக்கவில்லை.
சொல்லப் போனால் எனக்குள்ளும் அதைப் பற்றிய ஒரு நம்பிக்கையின்மை இருக்கவே செய்கிறது.
அது என் எழுத்தில் தெறித்திருக்கவும் வாய்ப்பிருக்கிறது.
இருந்தும் அப்பகுதியைப் பற்றியும் பேசிவிட வேண்டும் என்ற நோக்கத்திலே எழுதியது தான் அது.
இதைப் படிக்கும் மற்றவர்களுக்கும் இந்த கேள்விகள் எழலாம்!
அதனால் ஆவியுலகம் பற்றிய கேள்விகளையும்,
அதற்கு பதிலாக அதைப் பற்றிய என் கருத்தையும் இங்கே பதிகிறேன்.

முதல் கேள்வி:
ஆவியுலகத்தைப் பற்றி எப்படி கண்டுபிடித்தார்கள்?

ஆவியுலகைப் பற்றி நான் பேசும் கருத்துகள், auto writing மூலம் (ஆவிகள் நேரடியாய் மீடியத்தின் மூலம் எழுதுவது ) எழுதப்பட்ட புத்தகத்தில் (Laws of the spirit world) படித்தது. Oujia board போல auto writingம் சாத்தியம் என்று நம்புகிறேன்.
(இதைப் பற்றி ஆர்.கே நாராயணன் தன் ‘The English teacher’ நாவலில் எழுதியிருக்கிறார். அது அவருடைய அனுபவம் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.)
இரண்டாம் கேள்வி:
இதெல்லாம் புளுகாய் இருக்க வாய்ப்புள்ளதா?
புளுகு என்பதை விட, இறக்கும் நேரம் நம் மனம் தனக்குத் தானே ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் மாய பிம்பமோ என்ற சந்தேகம் உண்டு எனக்கு.
இருந்தும் எனக்கு, வாழ்க்கையை இந்த உலகத்திலேயே முடித்துக் கொள்ள விருப்பமில்லை. 
நேசிப்பவர்களோடு என்றென்றும் தொடர்பிலிருக்கவே விரும்புகிறேன்.
கேட்டவர்களுக்கு நன்றி!
சரி! இனி ஆவியுலகைப் பற்றி….
நம் ஆன்மாவின் குறிக்கோள் கடந்த பதிவில் சொன்ன ஏழாம் உலகை அடைவதாக இருக்கிறது.
அதற்கு ஆன்மா பல்வேறு விதங்களில் தன்னைப் பக்குவப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது.
அந்த பக்குவத்தைப் பெறுவதற்காக ஆன்மா பூவுலகில் பிறப்பெடுத்து நிறைய அனுபவங்களைப் பெறுகிறது.
ஆவியுலகிலிருந்தபடியே ஆன்மாவால் ஏழாம் உலகிற்கு முன்னேற முடியாதா என்று கேட்டால் முடியும் என்று தான் சொல்கிறது, laws of the spirit world.
ஆனால் அதற்கு மிக நீண்ட காலம் எடுக்கிறது.
பூலோகத்திற்கு பிறப்பெடுத்து வந்தோம் என்றால் மிகக் குறுகிய காலத்தில் அவ்வுலகை அடைய முடியும்.
இதற்குக் காரணம் இந்த பூவுலகம் நன்மை மற்றும் தீமைகளின் கலவையாக இருப்பது, மற்றும்
இங்கே வழுக்கி கீழே செல்லக் கூடிய வாய்ப்புகள் அதிகம்.
அதையும் தாண்டி பக்குவப்படும் ஒரு ஆன்மா சுலபமாய் அடுத்த நிலைக்குச் சென்று விடுகிறது.

இதிலிருக்கும் சுவாரஸ்யம் என்னவென்றால்,
தான் எங்கே, எப்படி பிறக்க வேண்டும் என்பதை  நம் ஆன்மா தான் முடிவு செய்கிறது.
இவ்வுலக மொழியில் சொல்வதென்றால், ஒரு குழந்தை தான், தன் தாயை, குடும்பத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறது.
இன்னும் சற்று உள்ளே சென்று இதைப் பார்ப்போம்.
ஆவியுலகில் ஆன்மாக்கள் சிறு சிறு குழுக்களாகப் பிரிந்திருக்கின்றன.
ஒவ்வொரு ஆன்மாக் குழுவும் தங்களுக்கென்று ஒரு பொதுத் தன்மையைக் கொண்டிருக்கிறது. அதாவது ஒத்த ரசனைகளை, இயல்புகளை அவை பெற்றிருப்பதாய் சொல்லலாம்.
ஒவ்வொரு குழுவிற்கும், சற்று மேல்நிலையில் இருக்கும் ஆன்மா ஒன்று தலைமை பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறது, டீம் லீடரைப் போல.

பூவுலகில் பிறப்பெடுப்பதற்கு முன்,
ஒரு ஆன்மா தான் எவ்வெவ்வகைகளில் முன்னேற வேண்டும் என்பதை தலைமை ஆன்மாவுடன் ஆராய்கிறது.
அவ்வான்மாவிற்கு முன்னால், பூவுலகில் வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கும் சில குடும்பங்களின் சூழல்கள் முன்வைக்கப் படுகின்றன.
அக்குடும்பத்தில் பிறந்தால் அவ்வான்மா  ஏற்கக் கூடிய சவால்களும் அதற்கு உணர்த்தப் படுகிறது.
சீக்கிரம் மேலே சென்று விட வேண்டும் என்ற ஆர்வக் கோளாரில், அதிக சவால்களை தேர்ந்தெடுக்கும் ஆன்மாக்களுடன் தலைமை ஆன்மா கலந்தாலோசிக்கிறது (like counselling).
சில சவால்களை அதனால் தாங்க முடியாமல் போய், அதன் காரணமாக தம் குறிக்கோளிலிருந்து தவறி, கீழ் நிலைக்குச் செல்லக் கூடிய சாத்தயம் இருப்பது உணர்த்தப் படுகிறது.
எவ்வளவு ஆலோசித்தாலும், கடைசியில்,
தான் ஏற்கப் போகும் பொறுப்புகளை, அதனால் ஏற்படப் போகும் சிரமங்களை, தன் குடும்பத்தை, தன் தாயைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை, அந்த ஆன்மாவிற்கு மட்டுமே இருக்கிறது.
சற்றே யோசித்துப் பாருங்கள்!
இந்த சிரமத்தை ஏற்றுக் கொண்டால் நீ மேல் நிலைக்கு செல்லும் வாய்ப்பு இருக்கிறது
என்று நமக்கு சொல்லப் பட்டிருந்தால்,
நாம் நம்முடைய இவ்வாழ்க்கைச் சிரமங்களைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்போம் தானே! நீங்கள் எப்படியோ, நான் நிச்சயம் தேர்ந்தெடுத்திருப்பேன்.
அதனால்,
நமக்கு இப்போது ஏற்படும் சிரமங்களுக்கு, சிக்கல்களுக்கு, காரணம் நாம் தான், நம்முடைய தேர்ந்தெடுப்பு தான்.
இந்த எண்ணம் வாழ்க்கையின்  சிரமங்களைச் சுலபமாய் ஏற்றுக் கொள்ளும் மனநிலையைத் தருகிறது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.
இப்படி எண்ணும் போது வரும் சிரமங்களைக் கண்டு நமக்கு உற்சாகம் ஏற்படுகிறது.
இந்த உற்சாகம் அச்சிரமத்தை எளிதாய் கடந்து போக உதவி செய்கிறது.
இன்னொன்று,
நம் குழந்தை, நாம் தான் வேண்டும் என்று நம்மைத் தாயாய், தந்தையாய், தேர்ந்தெடுத்துப் பிறந்திருக்கிறது.
நம்முடைய பெற்றோரும் நம்முடைய தேர்ந்தெடுப்பே!
நம்முடன் கழியும் அவர்களுடைய பொழுதுகளை,
இனிமையானதாய் ஆக்குவது நம் கடமை தானே!
இதை புரிந்துக் கொண்டோமானால்,
அவர்கள் மேலிருக்கும் பாசம் அதிகரிப்பதை உணரலாம்.
இதை ஏற்றுக் கொள்ளும் போது
நம் உறவுகளின் நடத்தையை சுலபமாய் மன்னிக்க முடிகிறது.
இது தானே வாழ்க்கை…
ஆவியுலகப் பயணம் தொடரும் . . .